|
Να'ταν η αγάπη μια σταλιά,
αστεριών φεγγοβολιά.
Να φωτίζει τα σκοτάδια,
όταν σε ζητώ τα βράδια.
Αχ! της θάλασσας μιαν άκρη,
να'ταν το πικρό μου δάκρυ,
Και βαρκούλα με πανιά,
η δική σου αγκαλιά.
Να'ταν το Αντίο,
πολύτιμο φορτίο,
Που μου τ' άφησες μια νύχτα,
αντί για καληνύχτα.
Να'ταν το πηχτό σκοτάδι,
ένα τρυφερό σου χάδι,
Κι η ανάσα μου αγέρι,
κοντά μου να σε φέρει.
Να'ταν της καρδιάς το ψέμα,
αγριολούλουδο σε ρέμα,
Να μαραίνεται όταν λέω,
πως για 'σένανε δεν κλαίω
Να'ταν το Αντίο,
πολύτιμο φορτίο,
Που μου τ' άφησες μια νύχτα,
αντί για καληνύχτα.
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Σχόλια: 9 Στα αγαπημένα: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|