| Την αγάπη την στείλαμε στον Άδη, χωρίς αντίτιμο να δώσουμε.
Τον οβολό στον βαρκάρη, υπόχρεοι να πληρώσουμε.
Βάλε στο στόμα της τα λόγια τα πικρά,τους εγωισμούς,τα πάθη.
Αυτή είναι η στιγμή να πληρωθούν τα λάθη.
Λένε πως είναι αδύνατον να αποφύγεις το πεπρωμένο.
Βροχή έσβησε τον έρωτα στην άμμο τον γραμμένο.
Άνεμος φύσηξε δυνατά και πήρε μακριά,
Αγκαλιές νυχτερινές κι αμέτρητα φιλιά.
Έρωτας κι αγάπη,ανόητες φαντάζουν λέξεις.
Αίολες υποσχέσεις σε εφήμερες σχέσεις.
Περσικά,πολύτιμα χαλιά που γίνανε κουρέλια.
Νικήθηκε το εμείς, νίκησε το εγώ και η στείρα ιδιοτέλεια.
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Σχόλια: 3 Στα αγαπημένα: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|