| Κρεμούσες τις σταγόνες της βροχής,στο ραγισμα που είχε ο καθρέπτης
το είδωλο δεν τόλμησες να δεις
ζητούσες αγκαλιά,εκτεθειμένος
βραδάκι σε κακοφημη αυλή
ξημέρωμα σε λερωμένο στρώμα
Ευχόσουν να στερέψουν οι βροχές,να καθαρίσει η παλιά,θολή σου σκέψη
αλώβητο το είδωλο να βγει
τις φαύλες΄περιπτύξεις να απαλύνει
χαιροσουν που σου βγήκε καθαρό
τραγούδησες μαζί με τα κορίτσια
Ταυτότητα σου βγάλαν οι καιροι που έγραφε,και πάλι εκτεθειμένοςι
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Σχόλια: 4 Στα αγαπημένα: 1
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|