| μια γρια χτύπησε την πόρτα μου
κερνα με έναν καφε
σου φερα κόλλυβα
κάτσε της λέω
κορίτσι περίμενα
γελασε
εγω ειμαι το κορίτσι
μα πέρασαν τα χρόνια
κερνα με καφε να σου πω τη μοιρα σου
τον ηπιαμε αργα
ειχε μακριά ωραια δαχτυλα σαν της Λιλής Ζωγράφου
από εισαι ; την ρώτησα
κατ απ αυλάκι μα περισσοτερα μη ρωτας
ελα να σου πω τωρα
πως μεγαλωσα το κοριτσι που περιμενει εξω απ την πορτα σου
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Σχόλια: 0 Στα αγαπημένα: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|