| Πρωί μιας Άνοιξης θαμπής,
θα ξεκλειδώσεις και θα μπεις.
Θα γνέψεις στην τριανταφυλλιά
και θα ξυπνάνε τα πουλιά.
Εγώ θα σ’ έχω μες στον νου,
σαν κάτι που ’γινε αλλουνού.
Τα πράγματα τ’ από κοινού,
πέπλο, μάς τα ’κρυψε, καπνού.
Και θα μού πεις πως μ’ αγαπάς
και πίσω δε θα ξαναπάς.
Αυτά τα ψέματα που λες
κι άλλες, μού τα ’πανε, πολλές.
Π.Θ.Τουμάσης
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Σχόλια: 1 Στα αγαπημένα: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|