|
Ένα αντίο χρειάστηκε για να πεθάνω ακόμη μια φορά
ήταν Δεκέμβρης μήνας ,μέρα βροχερή ,
είπες “είμαι εγώ για τέτοια;....” κίνηση απελπισίας
σαν τα χυμένα μαλλιά στο πρόσωπο σου .
Πέρασαν δέκα χρόνια
από εκείνο το κρύο πρωινό
το σώμα σου ξεχάστηκε όχι η ψυχή σου.
Το μυστηριώδες παραλήρημα των σκέψεων
σε οδήγησε στην καταστροφή κι ακολούθησα κι εγώ.
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 1 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
|