| ΤΗΛΕ-ΠΟΛΙΤΗΣ
Όπου να 'ναι θα κάνω παρέμβαση. Ο άτιμος ο δημοσιογράφος μιλάει πάνω από δυο λεπτά και δεν έχει ακόμα αναφερθεί στο θέμα της ημέρας. Ή ίσως περιμένει να πάρω εγώ να αναφερθώ σε αυτό. Το ξέρει ότι όταν παρεμβαίνω είμαι πάντα ευθύβολος και καίριος.
Δεν χρονοτριβώ, μπαίνω κατευθείαν στο ζουμί. Θέτω όλα τα θέματα που απασχολούν την κοινή γνώμη επί τάπητος. ΕΠΙ ΤΑΠΗΤΟΣ με τον Λάζαρο Στίγκα. Αυτός θα ήταν ο τίτλος της εκπομπής μου. Αλλά γι' αυτό δε μ' αφήνουν να κάνω εκπομπή. Γιατί άμα κάνω, τους έσβησα όλους. Έχω ρεύμα εγώ. Έχω λέγειν εγώ.
Έχω παρευρεθεί σε τετρακόσια ογδόντα έξι πάνελ. Καλά, οι τηλεφωνικές μου παρεμβάσεις τόσο σε τηλεοπτικές όσο και σε ραδιοφωνικές εκπομπές ξεπερνούν τις ογδόντα έξι χιλιάδες τετρακόσιες σαράντα πέντε. Τις μετράω εγώ. Το καλύτερό μου είναι όταν με βάζει ο δημοσιογράφος να μιλήσω τετ-α-τετ με τον πολιτικό που φιλοξενεί. Τους τα λέω τσεκουράτα.
Τι είπα προχτές στον υφυπουργό Οικονομικών και τον έστειλα! Πάρε με , ρε, του λέω, για σύμβουλό σου, να δεις πώς θα τη βρεις την άκρη. Πάρε με ρε, τολμάς; Σε μια βδομάδα θα την έχω φτιάξει την Ελλάδα και εσύ θα μου φιλάς τα χέρια. Άλλο ήθελα να πω ότι θα μου φιλάει αλλά συγκρατήθηκα. Όλο το στούντιο έπεσε κάτω από τα γέλια. Καλοί μαλάκες είναι κι αυτοί! Εγώ μιλούσα εντελώς σοβαρά. Ή όταν στο ραδιόφωνο σε μια εκπομπή ακροατών με βάζουν να συνομιλήσω απευθείας με κάποιον ακροατή που έχει αντίθετη απόψη από τη δική μου. Ερεθίζομαι ρε γαμώτο, με κάτι τέτοια.
Και συνήθως κλείνουμε με τον δημοσιογράφο να μου λέει «κύριε Λάζαρε είστε πολύ αυθάδης κι επιτίθεστε έντονα στον συνακροατή σας. (Συνακροατή μου εννοεί το βόδι που έχει πάρει για να μου την πει). Δεν θα σας ξαναδώσω δημόσιο λόγο στην εκπομπή μου. Τελείωσε. Ως εδώ».
Και την άλλη μέρα με ξαναβγάζει. Και πώς αλλιώς, αφού εγώ τους κάνω τις τηλεθεάσεις και τις ακροαματικότητες σε όοοοολους αυτούς. Ας μην ήμουνα εγώ και θα τους είχαν κόψει από το πρώτο break. Όλους! Τι, επειδή δεν ζητάω ποσοστά; Θα 'ρθει κι αυτή η ώρα.
Θα 'ρθει η ώρα, θα 'ρθει, θα το δεις, θα 'ρθει κι αυτή η ώρα που μέσα σ' αυτό το σπίτι θα ξανακουστεί ανθρώπινη φωνή όπως παλιά, όπως παλιά, τώρα όλοι λείπουν, όλοι λείπουν, αλήθεια πόσα χρόνια λείπουν; κι εγώ ξέμεινα, εγώ ξέμεινα εδώ με αυτό το παλιό μικρό ραδιοφωνάκι που βρήκα στα σκουπίδια, τηλεόραση δεν έχω πια, την πούλησα για ένα κομμάτι ψωμί στον παλιατζή, μα θα 'ρθει η ώρα που..., αλήθεια, θα 'ρθει η ώρα;
Β' ΕΝΙΚΟ
Έχω μια σβησμένη φλόγα, μια αναμμένη νύχτα
κι αυτό το συναίσθημα που κάθεται βαρύ στην καρδιά
που άλλο περίμενες και άλλο προέκυψε
που ένας ούτε ένας για σένα δεν έσκυψε
εκεί προς το μέρος σου με τα όνειρά του γυμνά.
Κι όλο ψέματα στο φεγγάρι λες
ότι τάχα έχεις παραπανίσιες χαρές
κι υποδύεσαι πάντα τις νύχτες που κλαις
πως δήθεν από ευτυχία το κάνεις,
κι όλο μου έρχεται σαν κάτι φυσικό
να απευθύνομαι πλέον στο β' ενικό
για να κρύβομαι απ' τον ίδιο μου τον εαυτό
μην του πω κατά μέτωπο ''χάνεις''.
Έχω μόνο μια ανάγκη μόνο μια ευκαιρία
κι αυτή την κατάρα να πρέπει να είμαι εγώ
να ζούσα μονάχα για μία στιγμή
κάποιου άλλου για λίγο τη ζωή
με ξένα προβλήματα κι όνειρα να δεθώ.
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Σχόλια: 4 Στα αγαπημένα: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|