| Εσύ που κάθεσαι σε άνετο γραφείο
δε θα το νοιώσεις μεροδούλι τι θα πει
ούτε και ξέρεις τι θα πει με λεωφορείο
κάθε πρωί να ξεκινάς για το γιαπί.
Εσύ που έχεις καθαρά πάντα τα νύχια
και στο ρολόι σου χρυσό το μπρασελέ
τι κρύβει ο εργάτης στης ψυχούλας του τα μύχια
δε θα το μάθεις γιατί ζεις στο χαβαλέ.
Εσύ που στα ΄ φερε η ζωή όλα ωραία
που έχεις βίλα κι αυτοκίνητο ακριβό
του εργάτη που δεν ξέρεις την παρέα
που κουβαλάς και στη μπανιέρα κινητό.
Ρίξε τη μούρη σου και δες λίγο πιο κάτω
τα πάνω στρώματα στα κάτω ακουμπούν
μένει η θάλασσα αστείρευτη απ΄ τον πάτο
και το πλατάνι, πάλι οι ρίζες το κρατούν.
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Σχόλια: 2 Στα αγαπημένα: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|