| Κάθε που βγαίνω απ το βυθό
τρατάρει ο κόσμος δείλι
μυθους μου στέλνεις να ντυθώ
κι η ελπίδα μου να σ αρνηθώ
γυμνή σ ένα κοχύλι
Στο νου της πόλης χάνεται
νύχτα χωρίς φεγγάρι
πως ξενυχτώ θέλεις ν ακούς
μέσα από φόβους αστικούς
κι αρχίζει το παζάρι
Δημοπρασίες μ αριθμούς
στη μυστική σου αβάντα
δεν είμαι εγώ με τους πολλούς
λες και χρωστάς της Μιχαλούς
ασύνδετος για πάντα?
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 4 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
|