| Πως θα περάσει και απόψε πάλι
Αυτή η βραδιά
Η θυμιση σου είναι αγκάθι
Και με πονά
Έχεις χαράξει μες στην ψυχή μου
Βαθύ σημάδι
Και το κορμί μου μέρα την μέρα
Σ αναζητά
Η λογική μου λέει προχώρα
Το χουμε χάσει
Πέρασαν χρονια και η ζωή
Μας πήγε αλλού.
Μα η ψυχή μου κλαίει και σπαραζει
Και σε ζητάει
Είμαι δική σου και δεν αλλάζει
Κι ας είμαστε αλλού
Περνάνε οι μήνες περνούν τα χρόνια
Μα εγώ ειμαι εδώ
Κολλάει ο χρόνος πάνω σε σένα
Κάθε λεπτό
Νιώθω χαμένη με άδειο βλέμμα
Αδεια ζωή
Χωρίς ελπίδα πως θα γυρίσεις
Πονάω πολυ
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Σχόλια: 1 Στα αγαπημένα: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|