| ΝΕΡΑΙΔΟΣΚΟΝΗ (Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2024)
Πήρα ανάσα και προχώρησα,
μέσα απ’ τα παραμύθια, την αλήθεια γνώρισα,
τους κακούς ας πούμε, αν και φοβόμουν, δεν τους μίσησα,
ούτε και τους υποτιθέμενους καλούς, ωραιοποίησα …
Με νεραΐδόσκονη, τα όνειρα μου ράντισα
κι έξω απ’ αυτά, σεμνά και ταπεινά περπάτησα,
σ’ αρμυρισμένο κύμα, στάθηκα και έκλαψα,
σ’ ένα μπουκάλι, γράμμα στη νεράιδα έγραψα …
Φτερά δεν ζήτησα απ’ αυτήν, για να πετάξω,
μα την πυγμή, στον εαυτό μου να πιστέψω
κι αν δεν κατάφερνα τον κόσμο αυτόν ν’ αλλάξω,
ν’ αλλάξει εμένα αυτός, να μην του το επιστρέψω …
Μέσα απ’ του χρόνου τη ρωγμή,
μ’ ευγένεια, πίστη, υπομονή,
το γράμμα που ‘χα εσωκλείσει στο μπουκάλι,
σάλπαρε πέρα απ’ των ονείρων τ’ ακρογιάλι,
πέρα από κάθε προσδοκία σκοτεινή …
Κι είδα το φως, ναι ! τ’ άγιο φως,
να καθρεφτίζεται, αληθώς, δεν είναι ψέμα,
μέσα απ’ τα παραμύθια, π’ άκουγα μικρός
απ’ τη γιαγιά μου, στης νεράιδας το βλέμμα …
** Στίχοι : Κώστας Μιχαήλ Μαρής / “k©sm!m@” ***
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 2 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
|