| Η αυλη της κυρα Ελευθεριας δεν εχει καθετη ιδιοκτησια , μοναχα οριζοντια , με την κυρα Σκλαβια
και ποσοστα κυριοτητας η μια στην αλλη κι ολο μπερδευονται τ' ανθρωπινα τσιρακια
στεκουν στα καγκελα τους και καρτερουν , ονειρα αλλων...
Υπαρχει κι αλλη πραγματικοτητα διπλα σου , αυτη που διαπερνας με τ' αγκαθια του μυαλου σου
η αλλοτε παλι κλεινεις τα ματια στον ηλιο και το κοκκινοκιτρινο χρωμα στα βλεφαρα
γινεται πορφυρο και μετα μωβ κι ως δια μαγειας γαλαζιο...
Βρισκεσαι ξανα εκει που παιδι χανοσουνα για λιγο κι ολο σου φωναζαν να εμφανιστεις
μα δεν σ' αφηνανε ποτε να ξεστρατισεις , δεν ειχες λογο αλλωστε...
ισως γι αυτο περιπλανιεσαι εδω
ξερεις εκει
κι οποτε θες γυρνας , αν παραμενεις παιδι κι ανθρωπος
Προσεχε μονο την υπαρξη σου , δεν ανηκει εκει.
Δεν μπορεις να δραπετευεις παντα , αναμεσα σε διαστασεις και μυρωδιες
κι εκεινα τα συρματα λυγανε , τα βλεπεις αδεια , μα ξερεις οτι εκει κουρνιαζουνε
τ' ανθρωπινα κορακια
κι οταν σφυριζουν και λυσσανε , την ηρεμια που γευοσουνα ζητανε , να φανερωσεις
Ποιος ανεμος παγωνει τις σκιες , πως να πετας πανω απ' την σπορα του Χρονου
πως να κρυβεις τις ματιες , πως να συναντας ψυχες σ' αθανασια...
Μαυρη βροχη
μια πλημμυριδα σκοταδιου στη γη , δεν ερχεται με βοριαδακι
μα σαν το Φως αναδυθει , τα χρωματα στην πλαση όποιος δει ,
δεν θα μπορει να τα ονοματισει... οπως στο Ναγκασακι
Μοναχα να μην επιτραπει...
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 1 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
|