| |
Πηγαίναμε προς τα ψηλά
στου Ζέφυρου, το σπίτι
κι ήταν τα όνειρα πολλά
με την ψυχή μας, κτίστη.
Στοχεύαμε του φεγγαριού
τη λάμψη στα ουράνια
ήταν τα χρόνια του καημού
στα χέρια μας δικριάνια.
Προσμέναμε γλυκό καρπό
στου θέρισου τ` αλώνια
είχαμε στη ζωή σκοπό
της μιας ελιάς τα κλώνια
Ζούδια και φίδια στο στρατί
που αλλάζανε το δέρμα
και μεις προσμέναμε γιορτή
σε ρόδινο ένα γέρμα.
Γυρεύαμε ήλιο τρανό.
κι όλης της γης τ` αστέρια
γαλάζιο, μπλε τον ουρανό
μες στα δικά μας χέρια.
Ήταν ο κάματος βαρύς
με δανεικά παπούτσια
κι ήταν ο δρόμος της ζωής
που μας μιλούσε ίσια.
Κόψαμε δυο κλαδιά μυρτιάς
μια αγκαλιά θυμάρι,
στα μέρη της ξερολιθιάς
που` χαν οι ήρωες καμάρι.
Σκάψαμε τη μάνα γης
με χέρια του ξωμάχου
βρήκαμε νάμα της πηγής
στα ριζά ενός βράχου.
Σκύψαμε κι ήπιαμε νερό
σ` ένα ασημένιο τάσι
κι είχαμε φίλο πορφυρό
μες στου καρπού λιοστάσι.
Εμείς οι ταπεινοί της γης
και πίσω μας χιλιάδες
στα υψώματα έγραφε πατρίς,
προσμένει, τους χτιστάδες..........Καλό μήνα
1-11-2025
Αδαμοπούλου Γεωργία
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 1
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
