| |
Μια ζωή ένιωθες άνεμος στην μάζα του αέρα
Θνητος θεός είχες την δύναμη να βλέπεις παραπερα
Και αν όλα τ' έκανα για σένα το προσπάθησα
μα εκεί που πάτησες εσύ εγω πότε μου δεν περπάτησα
Ώρα μηδέν κι η μοναξιά έχει ριζώσει στην καρδιά
Μα εγώ πορευομαι
Έμεινε στα πρέπει και στα δεν ασβέστη μέσα μου η φωτιά
και σιγοκαιγομαι
Ώρα μηδέν και τι να πω άδεια η πόλη όπως και εγώ
Χωρίς την παρουσία σου
Σε μονοψήφιο αριθμό έμεινε το όνειρο μισό
Στην απουσία σου..
Κάτι φώτο παλιές στο τραπέζι επάνω
σκόρπιες μοιάζουν οι στιγμές στου μυαλού μου το πλάνο
Στο καθρεπτη μου πάλι την μορφή σου αντίκρισα
Τον καφέ μου να πίνω μοναχή πια συνήθισα!!
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 0
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
