| |
Skylight
28-11-2025 @ 15:40 | Εχώ μία απορία γιατί στο μεγαλύτερο ποσοστό των ποιημάτων σου με κάνεις να αισθάνομαι ότι κρίνεις αντι να προτείνεις; φταίει ο λόγος σου ή η έκφραση;
Θέτεις όμως ομολογώ, ωραίες θεματολογίες με ενδιαφέρουσες απόψεις... | | anuya
28-11-2025 @ 15:48 | το να προτείνεις είναι σάν να ανάβεις ένα φώς μέσα στο σκοτάδι, αντί να παραπονιέσαι για το σκοτάδι. Όμως ανάβοντας φώς, δίνεις στόχο στον εχθρό, φανερώνεις τα όπλασου, φανερώνεις στόχο, αυτό είναι το μεγαλύτερο λάθος μέσα σε έναν πόλεμο. Οπότε ανάβω και απο κανένα φωτάκι, αλλα όσο γίνεται κρυφίως! Σε φιλώ! | | Skylight
28-11-2025 @ 16:02 | δίκαιο ίσως εκει που βλέπεις πόλεμο να βλέπω παιχνίδι... Να 'σαι καλά και να μας δείχνεις την οπτική σου... | | anuya
09-12-2025 @ 20:05 | Μάλλον θα ήταν καλύτερο για την υγείαμου να βλέπω παιχνίδι κ όχι πόλεμο. Αλλα όσο υπάρχει θάνατος, δέν μπορώ να το δώ σάν παιχνίδι, το βλέπω πόλεμο.
παιχνίδι κι άν είναι η ζωή, δέν παίζεις για να χάσεις! λένε οι Αμερικάνοι.
οι Ιάπωνες: "7 φορές πέσε, 8 φορές σήκω".
οι δέ Έλληνες:
τον αντρειωμένο μήν τον κλαίς όσο κι αν αστοχήσει
κι αν αστοχήσει μιά και δυό πάλι αντρειωμένος θά'ναι
αλλα είναι και ένα πανάρχαιο τουρκικό ανέκδοτο, αποδίδεται στον Νασρεντίν χότζα, αλλα είναι πολύ αρχαιότερο:
ο Νασρεντίν έρριξε στο στόχο (που οι αρχαίοι Τούρκοι βάζανε για στόχο ένα κολοκύθι), δέν το πέτυχε, είπε: έτσι τοξεύουν οι νέοι τοξότες, δίχως αρκετή πείρα. Ρίχνει δεύτερο βέλος, δέν το πέτυχε, λέει: έτσι τοξεύουν οι γερασμένοι τοξότες. Ρίχνει κι ένα τρίτο, το πέτυχε, και λέει: "έτσι τοξεύει ο Νασρεντίν χότζας". | |  |
Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο
|
|
|
