έμεινες πίσω ανθρωπάκο μιλλέννια αιώνες και αιώνες
τότε με γούνες μαμούθ τυλιγμένα τα παλληκάρια
που κυνηγούσαν θηρία και τα πάντα οι πάγοι σκεπάζαν
ο ήρωας περήφανα επέστρεφε με ένα ελάφι στον ώμο
και με φωτιά το θυσίαζαν ευχαριστώντας τον Κύριο
και ο ιερέας ο πρεσβύτερος μοίραζε κρέας στην ομάδα
ποιός τότε ήξερε τί ειναι ψωμί τί είναι φρούτα τί γάλα
ήταν εκείνες οι σάρκες ζωή τωρα θάνατος είναι
τώρα της ζωής τροφή ειναι παντού αναίμακτη για να ζήσεις
τα σκοτωμένα μοσχάρια δεν είναι δώρο της φύσης
πάλι τροφή να θυσιάζεις ευχαριστώντας τον Κύριο
και άν απο φόνους απέχεις κέρδισες το εκατομύριο
άν θελεις αίμα και σώμα στην εκκλησία να πηγαίνεις
με άθυτων αίμα ακάθαρτο δέν σώζεσαι απο της γεέννης
θεία κοινωνία αγάπης καθημερινή εχεις το γάλα
μήν προτιμάς να ακούς προπαγάνδα απο κάθε κουφάλα.
