| |
Κάθε σπίθα απ την καρδιά μου
που έμεινε μέχρι χθες
Έγινε αγάπη δίχως όρια
φωτιά που δεν έσβησες
Στη σπασμένων ονείρων λεωφόρο περπατώ
και ψάχνω ποιος είσαι εσύ
Γιατί ακόμα σ αγαπώ
Αυτά τα βράδια φυλακή
σε παίρνω αγκαλιά
Μα όταν είπες «θα φύγω»
πάγωσα ξανά
Σου φώναξα «μεινε εδώ»
θέλω να νιώσω
Κι αν πω «μακάρι»
είναι γιατι σ αγαπώ
Ψιθυρισες «φίλα με, σ αγαπώ»
και άναψε η καρδιά
Μα χάθηκες σαν ένα όνειρο
μέσα στην νυχτια
Κι αφού μια αγκαλιά το σ αγαπώ
δεν έσωσε την στιγμή
Τι περιμένεις τώρα πια
στο τέλος τη βροχή
Κι αυτό το θολωμένο μυαλό
ζητάει μια αρχή
Να φύγει απ τα σκοτάδια
να βρει ξανά ζωή
Σου φώναξα «μεινε εδώ, μην μ αφήνεις μοναχό»
γιατί αγάπη δίχως όρια
βαδίζει στο κενό
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 2
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
