| |
Απ’ το δικό σου χέρι
Με τι φτερά να πετάξω
στον ουρανό σου, για να φτάσω;
Ποια προσπάθεια θα με φέρει
μες το μακρινό σου αστέρι;
Ψάχνω για ένα σου σημάδι,
της αγάπης απομεινάρι,
μα δεν με βοηθάς καθόλου,
απομακρή είσαι ολωσδιόλου.
Τα λόγια σου με κόψαν σαν μαχαίρι.
Πιότερο πόνεσε η μετέπειτα σιωπή.
Καλύτερα να πάω απ’ το δικό σου χέρι
παρά να ζήσω μες στον άλλων τη γιορτή.
Μια μαγική γέφυρα θα διασχίσω,
την απόσταση να εκμηδενίσω.
Μια στερνή προσπάθεια απομένει
πριν να γίνουμε ολότελα δυο ξένοι.
Ίσως να ήσουν πληγωμένη,
να είχες σκέψη θολωμένη,
σαν το τζάμι από το χνώτο·
δεν είδες πόσο σ’ αγαπώ,γαμώτο.
Θυμάσαι άραγε το πρώτο καλοκαίρι,
που σου ’πα «τη γαμήσαμε, αγαπητή»;
Αν δεν σφαχτούμε μέρα μεσημέρι,
θα μείνουμε μαζί για μια ζωή.
Τα λόγια σου με κόψαν σαν μαχαίρι.
Πιότερο πόνεσε η μετέπειτα σιωπή.
Καλύτερα να πάω απ’ το δικό σου χέρι
παρά να ζησω μες στον αλλων τη γιορτη
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 1
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
