| |
ακόμα εδώ
Έγιναν έθιμο οι φυγές σου,
όπως έρχεται κάθε Πρωτοχρονιά.
Αντί για ευχές μιλάνε οι σιωπές σου,
που κάνουν κρότο σαν βεγγαλικά
Κι εγώ κάθε φορά σε γυρεύω,
κάνοντας πέρα τον εγωισμό,
που μου 'λεγε «τι το παιδεύω;»
και του απαντούσα: «μα σ’ αγαπώ».
Μια τέτοια φυγή σου ζω τώρα,
απομένοντας σε μια έρημη χώρα
Σε ψάχνω παντού με το βλέμμα μου,
όμως εσύ κρύβεσαι μέσα μου.
Πίσω από αυτό το προσωπείο,
που το βγάζεις μόνο για να κοιμηθείς
προτιμάς να ζεις μόνη σου στο κρύο,
από φόβο μήπως πληγωθείς.
Έτσι, λοιπόν, το βάζεις στα πόδια
αν η καρδιά σου κίνδυνο αισθανθεί.
Στη σκακιέρα θυσιάζεις τα πιόνια
για μια νίκη που δεν θα γιορταστεί.
Μια τέτοια φυγή σου ζω τώρα,
απομένοντας σε μια έρημη χώρα..
Σε ψάχνω παντού με το βλέμμα μου,
μα εσύ κυλάς μέσα στο αίμα μου.
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 1
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
