| |
Μέρες μικρές
Νύχτες βαθιές
Στο χτες
Σκέψεις πικρές
Για το αύριο κλαις
Που θά΄ρθει
Ελπίδα νεκρή
Κι εσύ με καρφί
Το τοίχο σκαλίζεις
Ανάσα θολή
Γυρτό το κορμί
Μουδιασμένο
Κουρασμένα γιατί
Στων καιρών τη πληγή
Μ΄ένα χέρι γροθιά
Να χτυπάς δυνατά
Σε μαχαίρι που κόβει
Πυρετός δυνατός
Βράζει μέσα ο θυμός
Και το μάτι ξυράφι
Στο δικό σου χωράφι
Που γέμισε φίδια
Και ξένα σκουπίδια
Να κοιτάς δεν αντέχεις
Δεν αξίζει να τρέχεις
Απ’ το δίκιο σου πια
Κι αν σε λένε φονιά
Οι φιδίσιες οι γλώσσες
Κόφτες όλες με μιας
Ούτε οίκτο να νοιώσεις
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 1
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
