Μια ζωή τα ίδια φως μου
μια ανοιχτή πληγή
όσα πέρασαν εμπρός μου
κι έμειναν φυγή
απ' τις γειτονιές του κόσμου
μάζεψα βροχή
κι άνθισαν στγμές εντός μου
σαν υπερβολή
Έλα , έλα
μαγεψέ με
και συγκλονισέ με
έλα , έλα
κερδισε με
και αναστησέ με
δεν είναι όλα άσπρο μαυρο
πως να σε ξανάβρω
μίλησε μου για αγάπη
κι ας είναι οφθαλαμπάτη
Μιά ζωή δεν βρίσκω λέξεις
ούτε υπομονή
κι όσα κράτησα σαν σκέψεις
έμειναν γιατί
απ' τις εκδοχές του κόσμου
έβλεπα σκιές
κι απ' τις ενοχές το βιός μου
ξόδεψα στο 'χθες