| |
Δεν έχω άλλα παραμύθια να σου πω
κι αυτά που ήξερα μου έχουνε τελειώσει
μονάχα ένα στα εσώψυχα κρατώ
μην το βρει η σήψη του καιρού και μου το λιώσει
.
Είναι παλιό από καιρούς αλλοτινούς
τότε που μίλαγαν τα δέντρα στους ανθρώπους
παλιότερο κι από καιρούς βυζαντινούς
που από δήμιους το κρατώ και λογοκόπους
.
Είναι μικρό κι ασήμαντο σαν μια ωδή
από νταλόδαρμα πικρό ''καταραμένων''
που το τραγούδησαν του δρόμου αοιδοί
κι ύστερα αφέθηκε στην τύχη των ανέμων.
.
Κι εγώ ενδόμυχα κρυμμένο το κρατώ
μακριά από βλέμματα αγέλης κι από ήχους
μέσα στα στήθη κάθε τόσο ιχνηλατώ
και στη βαβούρα του καιρού το κάνω στίχους
.
Εγώ έναν μύθο κρύβω ενδοφλεβικά
μ΄ αν το ποθείς, ευάρεστα, σου τον διηγούμαι
κι αν έχεις κάτι κι εσύ κρύψει στωικά
τότε ποιος ξέρει τι θα βγει, αν το μοιραστούμε!
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 1
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
