Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
135863 Τραγούδια, 273983 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Χάισινγκστρατ
 
Νύχτες που κρύωνα, νύχτες που είχα απελπιστεί
Μόνος, με λίγα παυσίπονα τραγούδια
Δίχως να φαίνεται στεριά στην τρικυμία
Με τα αμπάρια μου γεμάτα μαύρο νερό.

Νύχτες που ζαλιζόμουν, χωρίς άλλη επιλογή
Με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο
Δίχως να μπορώ να ακουμπήσω το βάρος μου πουθενά
Κατεβαίνοντας σε υπόγεια για να βρω λίγη ησυχία.

Αυτά ανήκουν σε ένα παράξενα σύγχρονο παρελθόν
Με έφτιαξαν έτσι που τρέμω να τα ξανασκεφτώ
Μα έμαθα να φτύνω τον υλισμό, να καταλαβαίνω
Τους ανθρώπους — τους πραγματικούς ανθρώπους.

Και σήμερα εδώ, μέσα στην τόση αδράνεια
Ενώ η δική μου μάχη έχει ήδη κερδηθεί
Με ταράζουν κάτι δαίμονες μεσαίας τάξης
Καθωσπρέπει, γελοίοι και φριχτά συμβιβασμένοι.

Έχω φτάσει στη στεριά μου ρε πουστάκια,
Έστω και αργά, έστω και για λίγο.
Πέρασα μέσα απ' όλα τα άγρια δάση
Γεμάτα αληθινά, σαρκοβόρα κτήνη

Εγώ πάλεψα και επέζησα.
Εσείς απλώς γερνάτε.


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 2
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

I have absolutely no pleasure in the stimulants in which I sometimes so madly indulge.
 
Skylight
10-01-2026 @ 17:40
Μετά απο τόσες μάχες, ακόμα για το εγώ σου παλαύεις δεν βρήκες το εμείς; ::whist.:: ::up.::
Vincent
10-01-2026 @ 19:41
Πάρα πολύ εύστοχο σχόλιο Skylight!! Ο εγωισμός, η μητέρα των παθών!!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο