| |
Είχα απόψε συνοδεία τον καρχαρία,
με το πτερύγιο να σχίζει τα νερά.
Ήλπιζε μήπως του αποδώσω μια θυσία,
για να βουτήξει πάλι εκείνος, στα βαθιά.
Μέχρι τα τάρταρα αυτός μπορεί να φτάσει,
μα του αρέσει να κοιτάζει από ψηλά.
Όσο έχει ήλιο, να αισθάνεται στην πλάτη,
βλέπουν τα ψάρια την μεγάλη του σκιά…
Κι ας λένε βάρβαρος πως είν’ ο καρκαρίας,
θα ‘πρεπε μάρμαρα να πάρουν την μορφή του.
Από παλιά αυτός τις θάλασσες ορίζει,
κι όλα τα γάργαρα νερά τρέχουν μαζί του...
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 1
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
