| |
σκοτάδι ακόμη, παράωρο
περίμενα τo ξεμέρωμα
το φώς του μαύρου
σάλεμα με γυρίζει πίσω
που είμαι ποιος είμαι
τα βήματα πονούν
κι η ερημιά η κόλαση λοιπόν...
Κι όμως η χαρά χόρευε εδώ
κάποτε με αλαλαγμούς
με στροφές και κύκλους
τώρα ξεκουρδίζεται μακριά
Ονειρεύομαι ακόμα
το περιβόητο ξύπνημα
λάμπει μια ελπίδα
Ψάχνω ανάμεσα στις προσδοκίες
μα δεν βίσκω λογια
δεν ξέρω να μιλήσω
και τι να πώ
Δίνω και φεύγω χάνομαι
ξυπνάνε τα βουνά
κι η θάλασσα του βορρά
Νέα ημέρα
η πατρίδα υψώνεται...
αλυσοδεμένη
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 0
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
