| |
Για τα γενέθλιά σου, γιε μου
Κρύο πολύ και συννεφιά, που έντεκα Γενάρη
ξεφύτρωσες σαν μυγδαλιάς ολάνθιστο βλαστάρι,
κι είδες το φως της χαραυγής μια μέρα σαν κι αυτή,
κι έγινες νόημα ζωής, έγνοια μα και τιμή.
Σαν σήμερα, πως πέρασαν τριανταπέντε χρόνια,
λίγα, μα που η χάρη σου, τα έκανε αιώνια,
γεννήθηκες σαν μύρια παιδιά σ’ όλη τη γη,
κι όμως, τότε αισθάνθηκα, πώς τίκτεται η ζωή.
Μεγάλωσες κι ανδρώθηκες, κι έγινες παλικάρι
λεβέντη μου, μοναδικό του μόχθου μου καμάρι,
σε χαίρομαι στη νιότη σου και που δειλά δειλά
και με περίσσια φρόνηση, ανοίγεις τα φτερά.
Μονάκριβο αγόρι μου, καρδιά μου της καρδιάς μου,
δυο άνθη έχω που κοσμούν τη λάμψη της χαράς μου :
πρώτα η γλυκιά μανούλα σου π’ αγάπησα πολύ
κι εσέ, διπλά π’ αγάπησα και λάτρεψα μαζί.
Χρόνια πολλά σου εύχομαι, γιέ μου, να τα χιλιάσεις
κι ότι ευτυχία και χαρά υπάρχει, να δοξάσεις,
να γίνεις πρώτα «άνθρωπος» σωστός κι ειλικρινείς
και να γευτείς τις δάφνες σου μιας άξιας προκοπής.
Ότι εφόδια σου χρωστώ, θα έχεις στη ζωή σου
κι αν τη ψυχή μου χρειαστείς, κι αυτή είναι δική σου,
μα ένα μονάχα αντάλλαγμα σαν χάρη σου ζητώ :
Να ‘μαι για το καμάρι μου περήφανος που ζω !
-.-
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 1
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
