| |
κουτορνήθια
Εσύ δεν ζήτησες ποτέ λούσα,
ούτε να γίνεις του αλλουνού η μούσα.
Ήθελες κάποιον να ’ναι παρόντας
και όχι διαρκώς επιλαχόντας.
Κάποιον να θέλει, να σε προσέχει,
το βάρος και των δυο να αντέχει,
κι όταν η νύχτα θα πέφτει,
να μη χάνεται σαν τον κλέφτη.
κι οι μέρες φεύγαν σιωπηλές,
χωρίς σημάδια, χωρίς φωτιές.
Εφήμερες έπαιρνες χαρές
από δανεικές αγκαλιές.
Μου φαίνεται δεν κάνω για τη θέση,
ό,τι αρχίζω το αφήνω στη μέση.
Εσύ ψάχνεις για έναν φάρο,
ενώ εγώ μια ζωή θα σαλπάρω.
Αυτή είναι η μαύρη αλήθεια,
κι εμείς είμαστε δυο κουτορνήθια,
που ενώ όλο κοιλοπονάμε,
μαζί ακόμα τριγυρνάμε.
Κοιλοπονάμε και πάμε,
άλλο τρόπο δεν νογάμε.
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 1
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
