| |
Τοίχοι βουβοι
ένας αέρας να τρυπαει το παράθυρο
Χαράματα κι οι πόνοι συντροφιά
Ποιος ξέρει τι
μας ξημερώνει το αύριο
Ποια μοιρα αποψε μας επαιξε στα χαρτιά
Μια στγμή αρκεί να σε σκοτώσει
μια στιγμή που φεύγει και γύρνα
Κι αν το κορμί την μοναξιά μπορεί να την σηκώσει
Πότε ο ενας το μαζι δεν το νικά ..
Άσπρο το πρόσωπο
κι σκέψεις σου ένα πέλαγος
λόγια που μοιάζουν στο φως να ξεψυχάνε
μες της ψυχής
Θα βλέπεις στο Αρχιπελαγος
από τα κύματα μνήμες να ξεπηδανε..
Μια στιγμή αρκεί να σε σκοτώσει
μια στιγμή που φεύγει και γύρνα
Κι αν το κορμί την μοναξιά μπορεί να την σηκώσει
Πότε ο ένας το μαζι δεν το νικά ...
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 2
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
