Πάλι μοναξιά έχουν τα μάτια σου
Πάλι η σιωπή σου ταξιδεύει πλάϊ πλάϊ
η ζωή κομμάτια σαν τα βράδια σου
λόγια που μαλώσαν στο σκοτάδι
Ποιά φωτιά θα καίει πάλι ανάμεσα
Σε κάτι ιδανικό και κάτι που έχει πιά περάσει
Κι η φωνή θα λέει λόγια ενδιάμεσα
Σαν μια στιγμή που προδομένη έχει χάσει
Όλη η αγάπη ήταν πόλεμος
Ήμουνα η σφαίρα κι ήσουν όλεθρος
όλες οι στιγμές μας ένα άσβηστο μελάνι
στο σώμα μια πλήγή κι ένα σημάδι
Πάλι μοναξιά έχουν τα λόγια σου
Πάντα η λογική θα σε φοβίζει σαν σειρήνα
Η ψυχή δεν έχει χώρο για το ψέμα σου
Και η καρδιά μου σταματά για ένα κρίμα
