Μ αόρατες κλωστές ράβεις πολύτροπα τη θέληση
στον καμβά του πρωινού σου
Αδιαφορείς για τον κίνδυνο
Εχεις αυτήν...
που σαν πόρνη πλαγιάζει με τις στιγμές σου
αδιαφορώντας για την ουσία του αποτελεσματος
προσεγγίζει το ανέφικτο
Κατοχυρώνοντας το
Επιβιώνει..και κερδίζει ένα στρώμα καθαρό να ξαποστάσει
Σαν κρώξιμο δυσοίωνου πουλιού
μοιάζει η φωνή του ''Εγώ''
καθώς, προσπαθεί να σε πείσει
γιατί επέλεξε να ζει
σαν λάβα που κατακαίει το παρον σου
Σα να σαι παιδί
σε παιχνίδι κρυφτού το αποφεύγεις.
Και καθώς χτυπά τα φτερά του στην πλάτη σου
εσύ κατάχαμα,στη γη του Χρέους,
συναντάς κούφια λύτρωση
σαν ο παράδεισος σου να ζει...
Μέσα σε πύρινες σκέψεις
σαν στιγμή ξοφλημένη καίγεσαι...
καπνός γίνεσαι
καταλαμβάνεις τον χώρο
κι αφουγκράζεσαι ,όσα μ αξιοπρέπεια σιώπησαν.
Και με πείσμα ,τις ώρες που ο Θεός δεν βλέπει
σε μια κόλαση
στη σκοτεινή πλευρά του νου
βαλσαμώνεις τα θέλω σου
για να του θυμίσουν στην ώρα της κρίσης
ό,τι τρωτή, αυτός σ έπλασε να ζεις
Ζεύεις τα μπορώ σου
και κρατάς τα χαλινάρια τους.
Στόχος...να μάθεις να ιππεύεις τον καιρό
και να φεύγεις μακριά
Διαχωρίζοντας την θέση σου
