| |
Σκόρπια στιχάκια στου μπουφάν την τσέπη
χαρτάκια ποτισμένα με τόσα ‘σ αγαπάω’
άκυρα είπε η μούσα και δεν τα επιτρέπει
μα εγώ τσαλακωμένα μαζί μου τα κρατάω
Ξεθωριασμένα κάποια, έχουν περάσει μήνες
ανάμεσα είχα βάλει άνθη «μη με λησμόνει»
και μια μουτζούρα δάκρυ επάνω τους οι μνήμες
την μέρα που χωρίσανε οι κολλητοί μας δρόμοι
Προσωρινός ο χρόνος, αλλάζουν οι εποχές
κομμάτια πια δεν έχουν τέλος ούτε αρχή
παλιώνουν οι ζωές μας σβήνουνε οι στιγμές
διστακτικές λεξούλες μοιάζουν με προσευχή
Πιάνω τις σημειώσεις που στάζουν μυρωδιές
θύμησες από βράδια αγκαλιαστού Χειμώνα
τις κλείνω στο συρτάρι που φτιάχνουν οι καρδιές
σαν την αγάπη την κρυφή με την παλιά κολόνια
Μα οφείλω μια συγνώμη στις άψυχες γραμμές
τους πρόσφερα μονάχα το μολυβένιο σχήμα
νιώθω φεγγίζει πίκρα αχνά μες τις πτυχές
μείναν μικρά στιχάκια …ποτέ δε γίναν ποίημα
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 4
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
