| |
Όμως εσύ ανησυχείς
Σαν μπόρα ήταν η ζωή σου
πάντα ήταν σκληρή μαζί σου
και τώρα πού έχεις μεγαλώσει
ψάχνεις νά΄βρεις κάποιον να σε σώσει...
Μικρό παιδί ήσουν, θυμίσου
τ΄αδέλφιά σου και τους γονείς σου
όλη την μέρα μες στον αγώνα
η μέρα τους φαίνοταν αιώνας...
Όμως εσύ ανησυχείς
κάνεις ζωή μοναχική
και ψάχνεις γύρω σου να βρείς
κάπου να πιάσεις, να σταθείς
νοιώθεις σαν νά΄χουν πέσει βράχοι
στην κουρασμένη σου την ράχη.
Ύστερα πήγες να σπουδάσεις
δεν θέλεις την ζωή να χάσεις
αλλά έχασες τον εαυτό σου
ήτανε σκληρό το ριζικό σου...
Τώρα σαν έρημο σπουργίτι
χωρίς στόχους, μόνος στο σπίτι
βλέπεις την ζωή σου νά΄ναι άδεια
και τριγύρω σου παντού σκοτάδια...
Όμως εσύ ανησυχείς
κάνεις ζωή μοναχική
και ψάχνεις γύρω σου να βρείς
κάπου να πιάσεις, να σταθείς
νοιώθεις σαν νά΄χουν πέσει βράχοι
στην κουρασμένη σου την ράχη...
Νοιώ-θεις-σαν-νά-χουν-πέ-σει-βρά-χοι
στην-κου-ρα-σμέ-νη-σου-την-ρά-χη.
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 2
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
