| |
Με δίκασε η μοίρα μου
Όπου είμαι, όπου βρεθώ
λευκή μέρα δεν βλέπω
ν΄αντισταθώ πιά δεν μπορώ
μα άλλο δεν αντέχω...
Πήρα τον δρόμο τον κακό
πού πέτρες είν΄γεμάτος
δεν βρίσκω τόπο να σταθώ
πάντα είμαι στον πάτο...
Με δίκασε η μοίρα μου
μ΄έβαλε τιμωρία
το μαύρο μου το ριζικό
ήτανε η αιτία
με άφησε η τύχη μου
μές στου λουτρού τα κρύα.
Είμ΄αποπαίδι της ζωής
με ξέχασε η μοίρα
λίγη χαρά μές στην ψυχή
εγώ ποτέ δεν πήρα...
Εγώ δεν έχω σπιτικό
δεν έχω πού να πάω
πότ΄από΄κεί, πότ΄από΄δώ
σαν τον τρελλό γυρνάω...
Με δίκασε η μοίρα μου
μ΄έβαλε τιμωρία
το μαύρο μου το ριζικό
ήτανε η αιτία
με άφησε η τύχη μου
μές στού λουτρού τα κρύα...
Με-ά-φη-σε-η-τύ-χη-μου
μές-στού-λου-τρού-τα-κρύ-α.
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 4
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
