| |
Μια νύχτα που κοιμήθηκα και ξέχασα το χάπι μου να πάρω,
είδα στο όνειρο ένα φως, μια ανάσα πριν τη νέκρωση, ένα φάρο.
Αυτό το φως που ήταν κρυφό, μακριά απ’ τη ματιά σας να γλιτώσει,
το υπνωτισμένο μου μυαλό και το ανάπηρο κορμί, γεμίζει μ’ αγανάκτηση και γνώση.
Μια νύχτα ήταν αρκετή, τα σχέδια και τις λύπες σας να διώξει.
Μια νύχτα ήταν αρκετή, το λόγο να ξυπνήσω να μου δώσει.
Στο πρώτο φως, μια νέα αρχή, της άρνησης με τρώει το σαράκι.
Τα λάθη μου και ένα κουτί, αδειάζω και πατώ το καζανάκι.
Τον κωδικό απ' τα χάπια σας φοράω μενταγιόν να μου θυμίζει,
τη μέρα που σας τέλειωσα, τη μέρα που η ανάσα μου αρχίζει.
Μια νύχτα ήταν αρκετή, τα σχέδια και τις λύπες σας να διώξει.
Μια νύχτα ήταν αρκετή, το λόγο να ξυπνήσω να μου δώσει.
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 0
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
