| |
Αγάπες πέρασαν και φύγαν
σαν τα τρένα το δείλι
τα φτερά στα χέρια ανοίγαν
και πες πως μείναμε λίγοι.
Μελαγχολία έχει η ψυχή
κάθε που σουρουπώνει
και δεν υπάρχει το κλειδί
ψυχές να ξεκλειδώνει.
Έμεινε μες στη σκέψη μας
ένα ρομαντικό τραγούδι
σκοπός μαζί και τέρψη μας
του Μάη κόκκινο λουλούδι
Βάρυναν οι 'ωμοι, σταθμός
σαν πέρασε το τελευταίο τρένο
της αποχώρησης καημός
που λες πως ήταν πεπρωμένο.
Άδεια πλατεία, άδεια ζωή
κι άρχισε να νυχτώνει
η σκέψη, μόνο δανεική
σ` ένα μοναχικό σεντόνι.
Αγάπες πέρασαν και φύγανε
έμεινε ένα δάκρυ να κυλά
για εκείνα που δεν είπανε
για της ζωής τους τα δεινά.
Μόνοι τώρα, καθώς νυχτώνει
κόβεται η καρδιά στα δύο
τι είναι αυτό που μας σκοτώνει
κι έβαλε θεέ μου τόσο κρύο.
Να διπλωθώ στο πάπλωμα
μέχρι να ξημερώσει
φαρμάκι της ψυχής το μπάλωμα
κι η νύχτα δεν τελειώνει.
Να σε σκεφτώ, να ονειρευτώ
το άγιο τ` αρωμά σου
και ένα κεράκι να κρατώ
για τα δικά, όνειρά σου.
5-2-2026
Αδαμοπούλου Γεωργία
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 1
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
