| |
η ιστορία της αγάπης και του πόνου
λογοτεχνία.
Σε μια πόλη γεμάτη με πάθη και μυστικά, υπήρχε ένας άντρας με γαλανά μάτια
και χαμόγελο που έλιωνε καρδιές.
Ήταν ένας άνθρωπος που όλοι τον ήθελαν, αλλά εκείνος δεν έδινε σημασία σε κανέναν.
Μέρες και νύχτες περνούσε στον κόσμο του, μέχρι που την είδε.
μια γυναίκα με μαύρα μαλλιά και μάτια που έλαμπαν σαν αστέρια τη νύχτα.
Η γυναίκα ήταν μια γυναίκα που όλοι την ήθελαν, αλλά εκείνη δεν έδινε
σημασία σε κανέναν.
Ο άντρας την κοίταξε μια φορά, και εκείνη ένιωσε κάτι που δεν είχε νιώσει ποτέ.
Το μίσος γεννήθηκε την ίδια στιγμή που γεννήθηκε και ο έρωτας.
γιατί ήξερε ότι εκείνος ήταν ο ένας, αλλά ήταν πολύ μακριά για να τον φτάσει.
Η γυναίκα άρχισε να τον παρακολουθεί, να μαθαίνει για τη ζωή του,
τις αδυναμίες του, τα όνειρά του.
Ήταν ένας άνθρωπος που φαινόταν τόσο διαφορετικός από τους άλλους, τόσο
βαθύς και γεμάτος πάθος.
Η γυναίκα ένιωσε μια έλξη που δεν μπορούσε να εξηγήσει, αλλά και έναν πόνο
που την έτρωγε μέσα.
Μια νύχτα, κάτω από το φως του φεγγαριού, αποφάσισε να τον πλησιάσει.
Τον βρήκε σε ένα μικρό καφέ, να πίνει καφέ και να διαβάζει ένα βιβλίο.
Τον κοίταξε για λίγο, και μετά τον πλησίασε.
"Μπορώ να καθίσω;" ρώτησε, με μια φωνή που έτρεμε ελαφρώς.
Ο άντρας σήκωσε το κεφάλι, την κοίταξε στα μάτια, και της χαμογέλασε.
"Ευχαρίστως" είπε.
Η γυναίκα κάθισε, και άρχισαν να μιλάνε.
Ήταν σαν να είχαν γνωριστεί πριν από χρόνια, σαν να ήταν παλιοί φίλοι.
Μιλούσαν για τα πάντα και για το τίποτα, γελούσαν, και η ατμόσφαιρα
ήταν γεμάτη με μια ηλεκτρική ενέργεια.
Ο άντρας μιλούσε για την αγάπη του, για τη γυναίκα που τον είχε κερδίσει,
και η καρδιά της γυναίκας με τα μαύρα μαλλιά έσπαζε σε χίλια κομμάτια.
Αλλά δεν μπορούσε να σταματήσει να τον βλέπει, να τον ακούει,
να είναι κοντά του.
Μια μέρα, ο άντρας την πλησίασε και της είπε: "Θέλω να σε ρωτήσω κάτι.
Γιατί είσαι τόσο διαφορετική από τις άλλες γυναίκες που έχω γνωρίσει;
Γιατί με κάνεις να νιώθω έτσι?"
Η γυναίκα κοίταξε στα μάτια του, και για μια στιγμή, ξέχασε τον πόνο της.
"Δεν ξέρω" είπε, με μια φωνή που ήταν σχεδόν ψίθυρος.
"Απλά ξέρω ότι σε θέλω."
Ο άντρας την κοίταξε έκπληκτος, και για μια στιγμή, ο χρόνος σταμάτησε.
Η γυναίκα είδε την αμφιβολία στα μάτια του, τον πόθο, την αβεβαιότητα.
Και τότε, χωρίς να σκεφτεί, τον φίλησε.
Ο κόσμος γύρω τους έπαψε να υπάρχει.
Ο άντρας την αγκάλιασε, και για μια στιγμή, όλα ήταν τέλεια.
Αλλά η πραγματικότητα είναι σκληρή.
Η γυναίκα που αγαπούσε ο άντρας ήταν ακόμα εκεί, και ο άντρας
δεν μπορούσε να την προδώσει.
Η γυναίκα με τα μαύρα μαλλιά έφυγε από τη ζωή του άντρα, προσπαθώντας
να ξεχάσει τον πόνο του ανεκπλήρωτου έρωτα.
Ο άντρας παντρεύτηκε τη γυναίκα που αγαπούσε, και προσπάθησε να είναι ευτυχισμένος.
Αλλά η καρδιά του ήταν ακόμα πληγωμένη, και δεν μπορούσε να ξεχάσει
τη γυναίκα με τα μαύρα μαλλιά.
Η γυναίκα με τα μαύρα μαλλιά προσπάθησε να συνεχίσει τη ζωή της,
αλλά ο πόνος του χωρισμού ήταν ακόμα εκεί.
Άρχισε να γράφει ένα βιβλίο, ένα βιβλίο για την αγάπη και τον πόνο.
Το βιβλίο ήταν ένα αριστούργημα διότι η γυναίκα μιλούσε με τη ψυχή της βαθιά.
Τύπωσε ορισμένα βιβλία για φίλους και γνωστούς.
Μα κατά λάθος έπεσε στα χέρια του άντρα ένα.
Ο άντρας το διάβασε και κατάλαβε ότι ήταν από την ιστορία τους, τότε
συνειδητοποίησε ότι η αγάπη του για τη γυναίκα με τα μαύρα μαλλιά ήταν ακόμα εκεί.
Άφησε τη γυναίκα του και τα παιδιά του, και έφυγε να βρει τη γυναίκα με τα μαύρα μαλλιά.
Τη βρήκε σε ένα μικρό χωριό, να γράφει σε ένα μικρό καφέ.
Τη κοίταξε στα μάτια, και της είπε: "Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ περισσότερο από οτιδήποτε στον κόσμο."
Η γυναίκα με τα μαύρα μαλλιά τον κοίταξε, και για μια στιγμή, ο χρόνος σταμάτησε.
"Είναι πολύ αργά" είπε, με δάκρυα στα μάτια. "Έχω προχωρήσει."
Ο άντρας έμεινε έκπληκτος.
Η γυναίκα με τα μαύρα μαλλιά είχε προχωρήσει, είχε βρει την ευτυχία
με έναν άλλο άντρα.
Ο άντρας συνειδητοποίησε ότι είχε χάσει την αγάπη της,
και ότι έπρεπε να ζήσει με τον πόνο του ανεκπλήρωτου έρωτα.
Η ιστορία της αγάπης και του πόνου έφτασε στο τέλος της.
Με ένα ανεκπλήρωτο έρωτα.
|
 | | | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | | Σχόλια: 2
Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | | |
|
