ειρήνη
11-10-2006 @ 04:23 | Ποτέ δεν έμαθες τα βήματα,
μα επιμένεις να στολίζεσαι κομφετί και σερπατίνες..
πόσο δίκιο έχεις .. ψυχογράφημα το ποίημά σου .
πολύ καλή και η υπογραφή σου
::smile.:: | |
χρήστος
11-10-2006 @ 04:24 | Μπας και σκιαχτεί η μοναξιά σου
απ' την τρομάρα της πορτοκαλί σου αλήθειας..
πολύ ωραίο, καλημέρα | |
neyro
11-10-2006 @ 04:26 | ομορφη η περιγραφη τουτης εδω της αληθειας σου!
καλη σου μερα! ::smile.:: | |
ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΠΑΠΠΑΣ
11-10-2006 @ 04:38 | Κρατώντας παραμάσχαλα, στα κρυφά μια ελπίδα,
πως ίσως η επόμενη γύρα σου, να' ναι και η τελευταία..
::oh.:: | |
ΤΟΞΟΤΗΣ
11-10-2006 @ 04:51 | Γειά σου Ελενίτσα,
Πανέμορφο, αληθινή ζωγραφιά της μοναξιάς. ::love.:: | |
Spartinos
11-10-2006 @ 05:07 | ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΕΛΕΝΗ ::up.:: | |
MARGARITA
11-10-2006 @ 06:10 | Δεν ξέρω ποιος στίχος είναι πιο όμορφος...λίγο λίγο να με κερνάς Νοκτούρνα...ζαλίζομαι ::love.:: | |
justawoman
11-10-2006 @ 07:09 | Μ' αρέσει πολύ αυτή η άγρια καταιγίδα των λέξεων που ντύνεις τα ποιήματά σου Ελένη μου
κάθε φορά και πιο γοητευτική
...και πιο άγρια
φιλιά ::smile.:: | |
agrampeli
11-10-2006 @ 08:20 | πολύ όμορφο ::smile.:: | |
psyxanemisma
11-10-2006 @ 08:40 | φτιασίδια δε φοβήθηκα
ούτε τη μοναξιά μου
τις ώρες μου λυπήθηκα
που γέλαγες κρυφά μου...
καλή σου μέρα... | |
ΑΙΟΛΟΣ
11-10-2006 @ 11:45 | Θα σε κεράσουν με χαμόγελα βαμμένα,
αγκαλιά επάργυρη..
Που στο δωδέκατο χτύπο του ρολογιού
της δυσκολίας,
θα γίνει κολοκύθα αδειανή..
Θαυμάσιο πολύ Ελένη…
Καλησπέρα… ::smile.:: | |
silmariel
11-10-2006 @ 15:22 | μου περνας τετοιες εικονες,τοσο δυνατες
που γινονται κομματια των ονειρων κ των εφιαλτων μου..
παω για υπνο...
καληνυχτα ::smile.:: | |
TAS
11-10-2006 @ 17:25 | Έρως ένα γύρω
παραπατήματα
σε αποκλίνουσες τροχιές
αναμονή, επιμονή
το τέλος γνωστό
Διαβάζω και σκιρτώ | |
Αγνή
11-10-2006 @ 17:40 | Παραβιάζεις συνεχώς ακόμα
και τους νόμους της μοναξιάς
και φρενιασμένα
εξαντλείσαι...
κάθε φορά...
| |
Nocturna_
12-10-2006 @ 01:27 | Σας ευχαριστώ αστέρια..
Να΄στε όλοι καλά..
Την καλημέρα μου.. | |
« Ακρόνειρο »
12-10-2006 @ 15:56 | " Μπας και σκιαχτεί η μοναξιά σου "
Πάντως εσύ ψυχή μου ξέρω πως δεν θέλεις να φοβήσεις ποτέ την μοναξιά..
Την λατρεύεις..
Αμοιβαίο!
Το ξέρεις πως είσαι μορφή γραφής.. | |
 |
