|
| Αλλόκοτα βήματα |  | | Έυκολα χάνουμε τον δρόμο μας, γοητευόμαστε από ευκαιρίες ξένες, και αποπροσανατολιζόμαστε απ' το δικό μας, απ' το είναι μας... | | Προχωράω για ώρες τώρα.
Πότε ξεκίνησα; Από που;
Τόσα χιλιόμετρα, ούτε ένα φως, ούτε ένας ήχος.
Παντού σκοτάδι, σκοτάδι και σιωπή.
Ένα στίγμα μπροστά μου, ναι το βλέπω!
Ο δρόμος γεννάει κ' άλλον, διχοτομείται, ευκαιρία!
Φοβάμαι...
Σταματώ,κρύβομαι, έριξα τις άγκυρες, φοβάμαι!
Έχω κλείσει τα μάτια, τα αυτιά μου νεκρά.
Το βλέπω! Ποτάμι τα φώτα κυλούν δεξιά.
Το ακούω! Του ήχου το κύμα χτυπά αριστερά.
Ευκαρία! Ευκαιρία! Βίρα τις άγκυρές, φουσκώνω πανιά!
Μα που να πάω; Δεξιά ή αριστερά;
Μου τάζει η ζωή, μα κερνάει πλαστά.
Τι έχει μπροστά; Μπροστά είναι αδιέξοδο ή...
Μπροστά είμαι εγώ, περπάτα...
Περπάτα, μην κουραστείς.
Αν κουραστείς τρέχα...
Τρέχα να προλάβεις αυτά που σ' ανήκουν.
Πριν στα αρπάξει μια ''ευκαιρία'' , πριν τα πνίξει το σκοτάδι.
Κράτα τα σφιχτά!
Τώρα είμαι εγώ, η μοναξιά μου, ολόκληρη.
Ανεβαίνω σαν ήλιος, καίω τα ξένα.
Καμία αναστολή, όχι δεν υπάρχει σκοτάδι κανείς να κρυφτεί.
Περπατάω στο φως, το ΝΙΩΘΩ!
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 7 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
| Η μεγαλύτερη άγνοια είναι η βεβαιότητα της σιγουριάς. | | |
|
meliviotis 30-11-2006 @ 16:10 | Παρόλο που δεν κατάλαβα αν πας στο σίγουρο, το πεπρωμένο ή το απρόβλεπτα ισχύον θεσμισμένο......το βρίσκω εδιαφέρον! ::smile.:: | | Γιώργος_Ευθυμίου 30-11-2006 @ 16:13 | Πηγαίνω στον δρόμο μου...Μαθαίνω απο μένα, με αποδέχομαι, αφήνω την απρόσωπη μάζα που πάντα είναι γοητευτικός καρπός για να ακολουθήσω την αυθεντικότητα της υπαρξής μου...Ευχαριστώ melvioti!!! | | Ιουλιβέρτιος 30-11-2006 @ 17:57 | Ζαλίστηκα, όπως ζαλίζεται κάποιος που αναζητά! ...με παρέσυρε τόσο πολύ που έβγαλα μια βαθιά αναπνοή στο τέλος.
Γιώργο, μου άρεσε πολύ! ... | | MARGARITA 30-11-2006 @ 18:21 | Γιώργο καλό μήνα....δεν ξέρω που με άφησα...αν με ανταμώσεις βοήθεια δώσε....ναι μου άρεσε και εμένα...υπαρξιακή αναζήτηση ::smile.:: | | agrampeli 01-12-2006 @ 06:27 | Μα που να πάω; Δεξιά ή αριστερά;
Μου τάζει η ζωή, μα κερνάει πλαστά.
Τι έχει μπροστά; Μπροστά είναι αδιέξοδο ή...
Μπροστά είμαι εγώ, περπάτα...
πολύ ωραίο ::smile.:: | | Αστεροτρόπιο (Jeny) 01-12-2006 @ 11:03 | ένιωσα και την αγωνία και τη ζάλη...
πολύ καλό! | | Γιώργος_Ευθυμίου 02-12-2006 @ 14:27 | Ευχαριστώ παιδιά που μοιράζεστε τις σκέψεις σας στο κομμάτι μου... | |  |
Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο
|
|
|