|
| Καταθλιπτικά πρωινά |  | | Από τον κήπο με τις ομοιοκαταληξίες | |
Πάλι στον ύπνο μου εφιάλτες,
στον κήπο αρκούδες κι άγριες γάτες,
να με ξεσκίζουν λίγο λίγο
και βέβαια, δεν μπορώ να φύγω…
Και του χειμώνα όλο το χιόνι,
να πέφτει και να μου παγώνει
πόδια και χέρια και κεφάλι,
κι ο πανικός να ορμάει πάλι,
στης ύπαρξής μου την αρένα.
Βαράει σουτ… και βάζει τέρμα.
Ξυπνάω. Αχ Θέ μου, ας είχε μείνει
Άλλη μια νύχτα με γαλήνη…
Μπαίνω στο μπάνιο σκουντουφλώντας,
βρίζοντας και παραπατώντας
ρίχνω στη ζάλη μου νερό,
μήπως και πήξει και μπορώ
να φτάσω πάλι στην κουζίνα,
να πιω καφέδες για ένα μήνα
και να καπνίσω ένα φορτίο.
… έχω να πάω και στο γραφείο.
Σήμερα, θα ντυθώ στην πέννα,
για να μη δείξω σε κανένα
την τρέλα που βαράει το ντέφι,
άλλωστε μου ‘ρθε κι ένα κέφι!
Μαύρο σπορτέξ, άσπρο καλτσάκι,
καφέ φουλάρι, μπλε σακάκι,
και δαχτυλίδια ένα σωρό,
λες και θα ρίξω τα ΤΑΡΩ
Καθρέφτη δεν κοιτάζω πια,
μου κάνει πλάκες με στοιχειά
νιογέννητα και γερασμένα,
που παριστάνουν πάντα εμένα.
Περνώ στον κήπο, όλα γαλήνη,
παίρνω απ’ τη νύχτα ότι έχει μείνει
μια μαύρη αρκούδα από τους ώμους,
και βγαίνουμ’ αγκαλιά στους δρόμους…
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 10 Στα αγαπημένα: 1
| |  | | | |  |
| | |
|
silmariel 23-01-2007 @ 15:28 | αυτά τα πρωινά μου φανηκαν πολύ οικεία..
΄καλό βράδυ.. | | CHЯISTOS P 23-01-2007 @ 15:30 | Τα όνειρά φανταστικά !
Έχεις και κήπο με αξίες
αρκούδες, γάτες και στοιχειά
κι ωραίες ομοιοκαταληξίες…
::yes.:: | | αγαθομανής και επιπολαία 23-01-2007 @ 15:33 | Σας ευχαριστώ φίλοι μου | | justawoman 23-01-2007 @ 16:04 | δεν ξέρω να σκαρώνω στίχους
βάζω τις λέξεις, βάλ' τους ήχους
κι έλα να στήσουμε χορό
στον κήπο σου μόνο για δυό
Άξια!!! ::yes.:: | | spil † 23-01-2007 @ 16:31 | Οσο και να προσπαθείς, η "μαγιά" του ταλέντου σου δεν κρύβεται !
Περιμένω το απο ψυχής. | | annaΤi 23-01-2007 @ 17:11 | Η μαύρη αρκούδα, τρελό φετίχ!!!! δίνει άλλη πνοή στο όλο...
όσο γι αυτό που περιγράφεις... τί να πω...
Καλό ξημέρωμα να έχουμε... ή καλό νύχτωμα... τέλοσπάντων... ::yes.:: | | Denis 23-01-2007 @ 17:15 | Δική σου μια παλιά μου, αλλά δυστυχώς όχι κι ανεπίκαιρη, μινιατούρα:
Καμμιά δε βρίσκω στη ζωή μου αξία.
Μονάχα οι θλίψεις μου ν' αγάλλονται
κι οι νύχτες μου να μεταβάλλονται
σε στίχο μ' ομοιοκαταληξία...
Ελπίζω να βρει τη θέση της στον κήπο σου... | | αγαθομανής και επιπολαία 23-01-2007 @ 22:02 | NteniΣάκη, στον κήπο και στην ψυχή μου. ::kiss.:: | | marakos1948 24-01-2007 @ 00:24 | δεν ξέρω να σκαρώνω στίχους
βάζω τις λέξεις, βάλ' τους ήχους
κι έλα να στήσουμε χορό
στον κήπο σου μόνο για δυό
::up.:: | | agrampeli 24-01-2007 @ 05:12 | Ο κήπος με τους στίχους σου
έχει μεγάλ' αξία
και πάντα βλέπω βγένουνε
με ομοιοκαταλιξία ::yes.:: | |  |
Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο
|
|
|