| Το τζάμι ονειρεύεται
- αχ! Πως τ’ ονειρεύεται -
σπάει επιτέλους
και προς του απρόοπτου την αγκαλιά
τρέχει
τη στιγμή που
το αίμα της φλύαρο
πετάγεται ακόμα πιο γρήγορα
μπροστά
Μερικά κομμάτια γυαλιού
βρήκαν στόχο
το στήθος της
και γι’ αυτό
το αγκάλιασμά τους
πόνος ήτανε
|
| | | | | | | Στατιστικά στοιχεία | | | | Σχόλια: 4 Στα αγαπημένα: 0
| | | | | | |
|