|
| Καλοκαιρινό |  | | Λογία γλυκά και μουσικές μαλαματένιες
που τις ακούνε και σωπαίνουνε τα αστέρια
ξυπόλητη με ματωμένες φτέρνες
καθώς βαδίζει η ζωή, τα μεσημέρια
βρέξε κυρά μου την αυλή,να μας δροσίσεις
κάμποσα που' χεις, στο βλέμμα καλοκαίρια
στάχυ ο καιρός και πώς να τον θερίσεις
που 'χει ολόκληρος χωθεί, στα δυο σου χέρια
ο Ιούνης αγναντεύει, καβαλάρης
τη φωτιά που φέρνει, όπως θα 'ρθεί
αρματωμένος ήλιος, για μπροστάρης
σ' ένα κόσμο, που πιστά ακολουθεί
το καλοκαίρι, π' ανασταίνονται οι πλατιές
κλείσε καλά, σε πορφυρό κουτί
στ' αλήθεια πόσες, θα περάσω εφηβείες
πόσες ζωές, θα ξεκινήσω απ' την αρχή
Λόγια γλύκα και μουσικές μαλαματένιες
δε ξεγελούν, με τίποτα τα αστέρια
ο ήλιος έσπασε, όλες του τις χτένες
ξέπλεκα αφήνει τα μαλλιά, στα μεσημέρια
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 4 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
| Μενω μόνος μου στο μόνο που μου μένει | | |
|
Ανδρομάχη 24-06-2007 @ 03:00 | στ' αλήθεια πόσες, θα περάσω εφηβείες
πόσες ζωές, θα ξεκινήσω απ' την αρχή
ΥΠΕΡΟΧΟ! ::love.:: | | Ηπειρωτης 24-06-2007 @ 04:39 | ::up.:: Την καλημερα μου συνονοματε ::smile.:: | | agrampeli 24-06-2007 @ 06:15 | πολύ ωραίο ::yes.:: ::smile.:: ::up.:: | | Φαληρέας 24-06-2007 @ 07:01 | "στ' αλήθεια πόσες, θα περάσω εφηβείες"
::yes.:: ::oh.:: ::yes.:: | |  |
Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο
|
|
|