| Σπόρε της Άνοιξης!
Στην πανάκριβη ιδιωτεία σου
έρχομαι πάλι για ν’ αποθέσω
ένα χαλύβδινο ομοίωμα
της απουσίας
Κι ας μη με καταλάβεις
Κι ας με βυθίσεις στα ερέβη της απώλειας
εγώ
κάθε χρόνο τέτοια μέρα
θα έρχομαι να σε προστάζω
να ξαναζείς!
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 1 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
|