|
| Ο Πραματευτής | ![Προηγούμενη σελίδα](/skin/images/misc/back2.gif) | | Σαν νέος γονιός ,σαν νέος άνθρωπος ,σαν φίλος κάποιου φίλου αυτό που πάντα με ενοχλεί είναι το ξεκαθάρισμα της προοπτικής απο τ΄ όνειρα των παιδικών ψυχών | |
Με μια ζυγαριά χαλκού ,δρόμους στενούς διαβαίνω
Περνώ σοκάκια σκοτεινά ,με δυο κεριά τα φέγγω
Χτυπά η αλυσίδα απ το ζυγό στο χώμα που τις σέρνω
Ανησυχούν οι γείτονες, τι κουβαλώ ,τι φέρνω
Δυο σκύλοι ανυπόμονοι ,λυσσάνε και γαβγίζουν
Μα την πραμάτεια να πουλώ δε φτάνει να εμποδίζουν
Κει δίπλα αργά τοποθετώ τα χάλκινα τα ζύγια
Και την κασέλα μου πετώ στην πλάση την επίγεια
φέγγει το άσπρο που κρατώ απ του κεριού τη φλόγα
στήνω ομπρέλα του καιρού να μην με πιάσει η μπόρα
Βάραινε ο ώμος απ το κακό που κουβαλώ στη πλάτη
ενέσεις ,κρακ, κόκα ,χασίς, λεμόνι , κουταλάκι
Μα ραντεβού έχω κλειστά στο κάτω το σοκάκι
τα φακελάκια σφραγιστά πηδούνε στο τασάκι
Περπάτησα ,κουράστηκα είπα να ξαποστάσω
Σε σκαλοπάτι μάρμαρου πατώ τον φόβο να ξεβράσω
Μιας γάτας στριφογύρισμα ,τραγούδι που πεινάει
κι ζυγαριά μου σήμερα θάνατο αργό πουλάει
Η σόλα απ το περπάτημα κόλλησε στη λάσπη
Λάσπη γίνηκαν κι ψυχές στο σκοτεινό σοκάκι
Μα φτάνει το ξημέρωμα κι ο ήλιος ανεβαίνει
Η πολιτεία γέμισε φωνές κι η ζυγαριά στημένη
Κι αν ήρθε το ξημέρωμα , κι ο ήλιος ανεβαίνει
Για πάντα θα ναι η ψυχή στη λάσπη κολλημένη
Κι ας ήρθα εγώ ,κι ας έφυγα κανείς χαμπάρι πήρε
Γιατί αργά σα περπατώ, εσύ τη πλάτη γείρε
Αφού εσένα δεν χτυπώ καμπάνα να ξυπνήσεις
Ασε εκει το διπλανό να σβήνει αναμνήσεις
Κι εσένα που σε ενόχλησα με τι δουλειά ασχολούμαι
Πραματευτής ,
Εγώ με την πραμάτεια μου ,
Τον Θάνατο πουλούμε.
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Σχόλια: 6 Στα αγαπημένα: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
| | |
|
Helene52 10-12-2007 @ 22:49 | Tην καλημέρα μου !!!
Πολύ πραγματικός και λυπηρός ο πραματευτής σου ::yes.::
Σαν ποίημα ΥΠΕΡΟΧΟ ::up.:: ::up.:: | | buteo68 10-12-2007 @ 22:58 | Σ ευχαριστώ Ελένη για τα ωραία σχόλια σου .και για την καλημέρα σου την καθημερινή .να σαι καλά. | | sympathy 11-12-2007 @ 02:24 | Πολύ ωραίο ποίημα Σαράντη, και πολύ μεγάλο θέμα. Μου άρεσε ο τρόπος που το προσέγγισες. Καλημέρα. | | buteo68 11-12-2007 @ 02:47 | Παντελή ξέρεις τι να πείς και πως να το πείς και ειμαι πολυ σίγουρος γι αυτό . | | λυγερή 11-12-2007 @ 04:04 | Aνοιξες πάλι τους ασκούς του Αιόλου...
Και σου τώπα,φίλε, πόσο πιά ν' αψηλώνω τη ματιά για να σε δώ? | | guesswho 11-12-2007 @ 13:10 | ::no.::
| | ![](/skin/images/misc/up.gif) |
Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο
|
|
|