Θεοδώρα Μονεμβασίτη 23-01-2008 @ 14:35 | 23-01-2008
dragoste 20:59 Απίστευτοι στίχοι για άλλη μια φορά...!
Helene52 20:59 Με τον Νικόλα και εγώ ......
Adri Στεφόπουλος 21:28 χαιρετώ σε και χειροκροτώ σε!!!!!!
marakos 23:01 πολύ καλό !
kleisto parathyro 23:27 δεν εκανα "κλικ".. μπορει να φταιω εγω ομως
Λασκαράτος 23:49 ::smile.:: | |
Αστεροτρόπιο (Jeny) 23-01-2008 @ 14:50 | πατημασιές του χθες και του σήμερα...
καλό! | |
tomas_to_tomari 23-01-2008 @ 14:54 | polu kalo agapith mou 8eodwra.kai se polu kalh stigmh panw pou eixa mia shzhtish gia to 8ema..
::up.:: | |
Ναταλία... 23-01-2008 @ 21:24 | Αν είσαι εσύ γι’ αληθινά κι άλλα σπουδαία
δεν είσαι ένας αριθμός, ζητάς σημαία.
Όλα τα ξέχασες από το χθες μες το παράλογό σου
όμως δεν ξέχασες ποτέ τη σκόνη απ’ τ’ άλογό σου
άπαιχτο ::yes.:: ::yes.:: | |
AndreasChristodoulou 24-01-2008 @ 01:10 | Φοβερο | |
balistreri 24-01-2008 @ 02:39 | τι έγινε;;; αφήσαμε την θάλασσα και πιάσαμε ξηρά;;; | |
Θεοδώρα Μονεμβασίτη 24-01-2008 @ 08:54 | Άσχετο: Δεν υπάρχει εποχή χωρίς σασπένς όταν έχουμε όμως αφήσει χώρο για αυτό. Με άλλα λόγια όταν θυσιάζουμε μερικά τετριμμένα και έχουμε υπομονή δεν υπάρχει περίπτωση η ζωή να μην έχει ένταση από μόνη της. Όμως δεν πρέπει να τρέχουμε μπροστά να κάνουμε τον σκηνοθέτη εμείς. Τότε η πληρωμή μας είναι να συμβαίνουν διάφορα εντυπωσιακά... Ο ποιητής έχει αυτό το πλεονέκτημα, να μπορεί να περιμένει και τότε βλέπει ότι όταν αδειάζει τη ζωή του αυτή αλλάζει μαγικά.
Στην ζωή δεν συμβαίνουν πολλά επειδή έχουμε εμείς ήδη κάνει άλλα. Η ζωή πολλές φορές μοιάζει να έχει ρουτίνα. Αυτό είναι ψέμα. Υπάρχει μόνο για να βαρεθούμε και να κάνουμε λάθος. Στην πραγματικότητα υπάρχει κίνηση. Για αυτό και υπάρχει ο θάνατος. | |
velico 24-01-2008 @ 09:12 | καθόλου άσχετο θα έλεγα!
είναι όμως τρόπος ζωής!
φιλοσοφία ολόκληρη!
και την ασπάζομαι...
πάντα σε διάβάζω και πάντα μου αρέσει!αυτή τη φορά νομίζω πιο πολύ ::yes.:: | |
 |