| Η μεγάλη τρικυμία της αγάπης σου με πνίγει,
η δική μου αδυναμία ν'αντιδράσω με συνθλίβει,
το πλατύ κατηγορώ στις συζητήσεις με κουράζει,
το στημένο το παιχνίδι του θυμού σου με τρομάζει.
Εσένα σου αρέσει να ταράζεις τα νερά
και κύματα σηκώνεις να περάσουμε καλά,
μα μένα σου το είπα οι φουρτούνες δεν μ'αρέσουν
γιατί είναι για ψαράκια σαν και σένα που αντέχουν.
Η στημένή σου παγίδα στο βυθό χωρίς ελπίδα,
με το έβδομό σου κύμα με μανία με πατάς,
για να πω το αν!θα ζήσω πρέπει πρώτα να ηρεμήσω
και να δω στο πρόσωπό σου πονηρά να μου γελάς.
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Σχόλια: 7 Στα αγαπημένα: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|