| Την θύμηση μου άφησα κι ας έφυγα...
Είναι όλα αυτά που είμαι και δεν γνώρισες...
Δεν είναι γιατί στα έκρυψα μα γιατί δεν μ' άφησε ο χρόνος...
Πως να ξεπροβάλει μια ολάκερη ζωή μέσα σε λίγες ώρες...
Και τα συναισθήματα σπρώχνονταν για να προλάβουν μια ζωή...
Μα πόσα έμειναν μέσα μου, πόσα δεν μπόρεσαν να επιβιώσουν
και τα πήρα κοντά μου...
Την θύμησή μου να φροντίζεις σε παρακαλώ...
Κι ένα χάδι να της δίνεις κάθε πρωινό...
Μονάχα αυτό θα την ξαναγεννήσει...
Είναι τεράστιες οι ρίζες που την κρατούν...
Τις μεγάλωσε το δάκρυ σου
που χε χαθεί μέχρι χθες...
Την θύμηση μου άφησα κοντά σου...
Για να τη φροντίζεις...
Έτσι απλά ψυχή μου...
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 2 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
|