| Υπάρχουν κάτι ψυχές από ασβεστόλιθο
Εύθρυπτες.
Ύστερα από χρόνια, μέσα στο χώμα,
δεν βρίσκεις ούτε τα κόκαλά τους.
Σαν να τους κουράζει η αθανασία.
Η σκουριασμένη προσπάθεια, τα αρθριτικά του λεπτοδείκτη
Στα κέντρα διασκεδάσεως που βολεύει κανείς την ανία του
όπως το πόδι στο παπούτσι
Παλαιότερα, οπωσδήποτε, τους τρόμαζε η φθορά
οι γιορτές που έχασαν την άχνη τους,
η πιτυρίδα που κάλυψε τα θέλω.
Αργά, χιονίζοντας βελούδινα,
την εποχή των υποκαταστάτων
με τα λιγότερα λιπαρά και με coca cola διαίτης
με αφηρημένους έρωτες φασκιωμένους
σε πολύχρωμα κασκόλ στα χρώματα του ηλιοβασιλέματος
Αθλητικά παπούτσια που πέρασαν
ευγενικά πάνω απ’ την κρούστα του πάγου.
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Σχόλια: 5 Στα αγαπημένα: 1
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|