Ζω μεγάλες, μεγάλες, μεγάλες στιγμές.

Η ζωή άσπρο-μαύρο, ή καλός ή κακός
και οι σχέσεις κουρέλια, ή μαζί μας ή εχθρός.
Κι οι ιδέες βαρίδια, φαντασίες παιδικές,
ρε τι ζούμε καρδιά μου, τι ημέρες κι αυτές.

Άνω-κάτω τα πάντα, όλα γύρω χαμός,
αχ ρε μάνα που βρήκες να με βγάλεις στο φως.
Σε παράλογες μέρες, σε τρελές εποχές,
ζω μεγάλες, μεγάλες, μεγάλες στιγμές.

Ζω μεγάλες, μεγάλες, μεγάλες στιγμές.

Ότι ήξερα τέλος, ξεχασμένο στο χθες,
στα κουτιά, αναμνήσεις και εικόνες βουβές.
Το παρόν άφησέ το και το μέλλον βουνό
κι η αγάπη σου ψέμα, ρε τι ψάχνω να βρω;

Άνω-κάτω τα πάντα, όλα γύρω χαμός,
αχ ρε μάνα που βρήκες να με βγάλεις στο φως.
Σε παράλογες μέρες, σε τρελές εποχές,
ζω μεγάλες, μεγάλες, μεγάλες στιγμές.

Ζω μεγάλες, μεγάλες, μεγάλες στιγμές.