Όταν ο χώρος στενεύει,
όταν ο χρόνος σου φεύγει
για μια στιγμή μόνο στάσου
και βγες από την σκιά σου.

Και γράψε το δικό σου τραγούδι,
φτιάξε το δικό σου αγγελούδι
να σε σκεπάζει όταν βρέχει
στο σκοτάδι να σε προσέχει.

Όταν η μέρα μικραίνει
και ο ήλιος σου αρρωσταίνει
παρ’ το χαρτί, το μολύβι
που το σκοτάδι συνθλίβει.

Και γράψε το δικό σου τραγούδι,
φτιάξε το δικό σου αγγελούδι
να σε σκεπάζει όταν βρέχει
στο σκοτάδι να σε προσέχει.

Όταν η σκέψη γερνάει
και όλο πίσω σε πάει
το εισιτήριο θυμήσου,
γιατί το πήρες θυμήσου.

Και γράψε το δικό σου τραγούδι,
φτιάξε το δικό σου αγγελούδι
να σε σκεπάζει όταν βρέχει
στο σκοτάδι να σε προσέχει.