Γύρω - γύρω, γύρω - γύρω,
τρέχει η γη κι όπου βγει, γέλιο, δάκρυ.
Κανέναν το πεπρωμένο δε ρωτά για να ‘ρθει,
ο γύρος μιας ρόδας σ’ ένα πάρκο αναψυχής,
συνεχής εναλλαγή.

Μια σφαίρα είναι η γη,
κανείς δεν οδηγεί
και οι άνθρωποι γυρίζουν
γύρω - γύρω, τριγύρω.

Διαρκώς πηγαίνουν κι όπου βγει,
και πάλι απ’ την αρχή,
γυρίζουν σ’ ένα κύκλο,
γύρω - γύρω και όπου τους πάει.

Μέρα - νύχτα, μια μπάλα του τένις
που αλλάζει πάντα δίχτυα,
δεν τάζει τη νίκη μόνο σ’ ένα νικητή,
ξέρει αυτή.

Πάνω - κάτω, το σύμπαν δε δίνει
τίποτα καλό στο πιάτο,
μην ψάχνεις τ’ αστέρι το οριστικό να βρεις,
θα χαθείς πριν την αυγή.